-Έχει δει κανείς... -Φεύγουμε.
Το πουκάμισο και το καπέλο;
-Δεν φοράω καπέλα. -Πέντε λεπτά!
Κλόντια!
Ημίγυμνη. Μην μπεις.
Έχεις δει το καρό μου πουκάμισο;
Δεν είμαι σίγουρη.
Το κόκκινο με το φερμουάρ και τον λεκέ στο αριστερό μανίκι;
Κλόντια!
Σε σκότωσα!
Η σκηνή κάποιου είναι άβατο.
Αλήθεια; Εισβολή.
-Τι άλλο έχεις; -Είναι ταπεινωτικό.
Το CD μου.
Έχει μια γρατζουνίτσα.
Το λεξικό μου, τα σκουλαρίκια μου...
Το αθλητικό μου σουτιέν;
Μπορώ να ονειρεύομαι.
Κλεπτομανής είσαι;
Άσε αυτό το λεξιλόγιο. Είμαι 11.
Κλεπτομανής είναι όποιος κλέβει.
-Δεν έκλεψα. Δανείστηκα. -Έκλεψες!
Θα μου τα έδινες αν τα ζητούσα;
Βλέπεις; Δεν είχα επιλογή. Εσύ με οδήγησες εδώ.
Το μαλακό μου καπέλο. Βαρέθηκα.
Ήθελα να το φορέσω τρεις φορές.
Προσωπικά, δεν νομίζω ότι σου πάει και πάρα πολύ.
Μακριά από τα πράγματά μου.
Δεν θα σε συγχωρήσω ποτέ.
Το σωστό να λέγεται.
Θέλω να βεβαιωθώ ότι θα είστε εδώ την Πέμπτη,
οπότε έκλεισα τραπέζι για τις 5 μ.μ. Ώρα αιχμής.
Το καλύτερο εστιατόριο.
Μην ενθουσιάζεστε τόσο πολύ.
Δεν ξέρω, Τζο. Έχεις πολλή δουλειά.
Ναι, δεν θέλουμε
να στο στερήσουμε στις Ευχαριστίες.
Το 'πιασα. Εντάξει.
Αρκεί να γιορτάσετε στο σπίτι.
Σκεφτήκαμε να το αφήναμε αυτή τη φορά.
Κανείς μας δεν μαγειρεύει.
-Θα σας στείλω κάτι από εδώ. -Έχουμε πολλές δουλειές.
-Ο Τσάρλι έχει τα βαψίματα. -Ο Μπέιλι έχει εργασία.
Άλλωστε, έχει πλάκα να βλέπεις ράγκμπι.
Χωρίς έννοιες για μαγείρεμα και συμμάζεμα.
Είστε σίγουροι;
Κοινή απόφαση.
-Θα σας φέρω κάτι να πιείτε. -Ευχαριστούμε.
Ποτέ δεν τρελαινόμουν για τις Ευχαριστίες.
Είναι κάπως χαζές.
Οι προσκυνητές εκμεταλλεύτηκαν τους Ινδιάνους.
-Το ξέρατε; -Γεια σας.
Πώς είσαι, Έμετ;
-Να σας κάνω παρέα; -Ναι, πάρε μια καρέκλα.
Προσπάθησα να σας τηλεφωνήσω στο σπίτι πριν φύγετε,
αλλά δεν σας πρόλαβα. Πρέπει να σας μιλήσω.
Δέχτηκα μια κλήση απόψε στη δικηγορική εταιρεία.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το πω παρά να είμαι ευθύς.
Ο Γουόλτερ Άλκοτ αποφυλακίστηκε πριν μια βδομάδα.
-Είναι έξω; -Κιόλας;
-Η ποινή ήταν 18 μήνες. -Δεν έχουν περάσει.
Δικαιούταν αποφυλάκιση υπό όρους μετά τη μισή ποινή.
Το ιστορικό του στη φυλακή
και επειδή ήταν η πρώτη του καταδίκη
οδήγησης υπό μέθη...
Πώς τον άφησαν;
Είναι δύσκολο να το πιστέψεις. Ξέρω ότι δεν είναι δίκαιο.
Έτσι λειτουργεί;
Εννέα μήνες και βγαίνει σαν να μη συνέβη τίποτα;
Σκότωσε δύο ανθρώπους.
Μακάρι να είχα άλλα νέα. Υπάρχει και κάτι άλλο.
Έστειλε ένα αίτημα μέσω του δικηγόρου.
Ένα αίτημα.
Να ξέρετε πως δεν έχετε απολύτως καμία υποχρέωση.
Θέλει να σας δει.
Πώς;
Γιατί;
Θα θέλει να ζητήσει συγγνώμη.
Τι σημαίνει αυτό δηλαδή, "να ζητήσει συγγνώμη";
Και τι θα κάνει, θα εξηγήσει τι συνέβη;
Δεν υπάρχει κάτι να συζητήσουμε.
Δεν ξέρω.
Τι;
Υπάρχει κάτι που θα έλεγε και θα ήθελες να ακούσεις; Μια συγγνώμη;
-Παράτα με. -Ο Έμετ λέει πως ίσως...
Λέει να κοιτάμε τους εαυτούς μας,
όχι τον τύπο.
Γουόλτερ Άλκοτ.
-Ίσως να μας κάνει καλό. -Ένα κάρο αηδίες.
Δεν ξέρω. Ίσως να σε βοηθάει να το ξεπεράσεις.
Τον βλέπεις μια φορά κι αυτό ήταν. Και το ξεπερνάς.
Τα πηγαίναμε όλοι μας καλά πριν το αποψινό.
Θα το ξεπεράσω χωρίς να τον δω.
Ίσως, μα θα είναι εκεί έξω
και αντί να απορούμε
και να αναρωτιόμαστε, να κλείσουμε το θέμα για πάντα.
-Θέλεις να τον δεις; -Δεν είμαι σίγουρη.
Θεέ μου!
Μπέιλι, γιατί γίνεσαι τόσο κακός;
Πρέπει να αποφασίσουμε κάτι.
Ξέχνα το.
Να τη βράσω τη συγγνώμη. Δεν μου κάνει καλό.
Κάνει μόνο εκείνον να αισθάνεται καλά.
Πείτε έναν λόγο να το κάνουμε.
Δεν κοιμάται τα βράδια. Δεν με πειράζει.
Τσάρλι;
-Τι; -Δεν έχεις τίποτα να πεις;
Είμαι με τον Μπέιλι.
Πρέπει να συμφωνήσουμε, Τζουλ. Όλοι μας.
Τζουλ;
Τι κάνεις εδώ μέσα;
Τίποτα.
Δεν ανακατεύεις τα πράγματά μου ξανά;
Όχι.
Τζουλ;
Πώς ήταν η δίκη;
Δεν ήταν δίκη. Ήταν ακρόαση.
-Τι συνέβη; -Γιατί θέλεις να ξέρεις, Κλοντ;
Απλώς θέλω, εντάξει;
-Έφεραν μέσα τον τύπο... -Με χειροπέδες;
Ήταν με χειροπέδες; Δεν νομίζω.
Και ο Δικαστής τον ρώτησε τι δηλώνει.
Είπε, "Ένοχος".
Και ο Κατήγορος είπε κάποια πράγματα,
μίλησε ο δικηγόρος του,
ο Δικαστής τον καταδίκασε και πάει.
-Έκλαψε; -Ναι.
Ήταν η οικογένειά του εκεί;
Φαντάζομαι. Ήταν μια γυναίκα
κι ένα κορίτσι που του έμοιαζε.
-Και είπε κάτι εκείνος; -Έλα τώρα, Κλοντ.
Συμφωνήσαμε όλοι ότι θα προσπαθούσαμε να το ξεχάσουμε.
Δεν βρίσκω το μπλε γιλέκο μου.
Πήρες το μπλε γιλέκο μου;
Αν δεν σταματήσεις να παίρνεις τα πράγματα...
Κλοντ;
Θέλεις κάτι;
Ψάχνω ένα βιβλίο.
Θα πρέπει να γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένη, γλυκιά μου.
Για κοσμήματα.
Θα βρεις στον τομέα των χόμπι στον αντίπερα τοίχο.
Στον πέρα τοίχο;
Θα μπορούσατε να με βοηθήσετε;
Δεν φτάνω τα πάνω βιβλία.
Προτιμάς να έχει εικόνες
ή κάτι με περισσότερο κείμενο;
Για να δούμε...
Αυτό έχει και από τα δύο.
Τι θα έλεγες για κάτι τέτοιο;
Είμαι η Κλόντια Σάλιντζερ.
Είμαι η μικρότερη κόρη τους.
Ήθελα μόνο να δω πώς είστε.
Δεν έπρεπε να το κάνεις.
Είχαμε συμφωνήσει.
Ξέρω, αλλά...
Τότε τι πήγες κι έκανες εκεί;
Άφησέ την ήσυχη, εντάξει;
Όλοι σας τον είδατε.
Εγώ δεν τον είδα ποτέ.
Απλώς, έπρεπε να δω πώς είναι.
Λοιπόν; Πώς ήταν;
Φυσιολογικός, θα έλεγα.
Φαινόταν πολύ καλός. Όπως ο καθένας.
Όπως ο οποιοσδήποτε που θα ήξερες.
Σαν τον μπαμπά της Έιμι Πάτερσον. Παράξενο, έτσι;
Πώς νόμιζες ότι θα έμοιαζε;
Δεν ξέρω. Άσχημος, κάπως κακός.
Φερόταν καλά στους πελάτες του.
Και πριν μάθει ποια ήμουν, με αποκάλεσε "γλυκιά του".
Υπήρχαν πελάτες στο μαγαζί του;
Δηλαδή, τα πηγαίνει καλά.
Φαντάζομαι. Δεν ξέρω.
Φαινόταν ευτυχισμένος, σαν η ζωή του να ήταν εντάξει;
-Δεν ξέρω. -Τι είπε όταν είπες ποια είσαι;
Απλώς έφυγα.
Έφυγες; Δεν καταλαβαίνω, Κλοντ.
Ήθελα απλώς να τον δω, να δω το πρόσωπό του
για να πάψω να αναρωτιέμαι για εκείνον.
Αυτό μόνο. Δεν πήγα για συγγνώμη,
ούτε ήθελα να του μιλήσω.
-Τώρα ικανοποιήθηκα. -Κλοντ...
Δεν θέλω να το σκέφτομαι.
-Κλόντια... -Δεν με άκουσες;
Άσ' την στην ησυχία της.
Έχει πίσω τη ζωή του. Εργάζεται...
Μπορεί να πάει για δείπνο ή σινεμά
ή κάπου με την οικογένεια.
-Εγώ δεν τα σκέφτομαι αυτά. -Δεν θέλω να το ρισκάρω.
Ήταν εννέα μήνες φυλακή.
Εννέα μήνες.
Τεσσερισήμισι μήνες για κάθε γονιό μου.
Και καλή διαγωγή; Τι θα πει αυτό;
Τι έκανε; Θεράπευσε τον καρκίνο;
Θέλω να πληρώσει, αν όχι με φυλάκιση,
να πληρώσει από την τσέπη του.
-Θέλεις αποζημίωση; -Μπορούμε;
Ναι, μπορείς να καταθέσεις αγωγή εναντίον του.
Ας το κάνουμε. Ας τον μηνύσουμε για κάθε σεντ που έχει.
Νομίζεις ότι μια μήνυση θα κάνει μόνο τη δική του ζωή δυστυχισμένη;
Οι δικές σας ζωές;
Ξέρεις πόσο καιρό παίρνει αυτό;
Με καταθέσεις, αναβολές και εφέσεις...
-Χρόνια. -Δεν με νοιάζει.
Εσένα. Τους υπόλοιπους;
Την Κλόντια ή τον Όουεν;
Και ο Όουεν, Μπέιλι;
Μέχρι να έχει τελειώσει,
θα καταλαβαίνει.
Θα με βλέπει να κάνω κάτι.
Να κάνεις τι;
Αν χάσετε, όλα πάνε χαμένα.
-Ας πούμε ότι κερδίζουμε. -Εντάξει, ας πούμε.
Τι θα έχει αλλάξει;
Τι θα έχετε κερδίσει ακριβώς;
Αν ξεκινήσεις κάτι τέτοιο, σου ορίζει τη ζωή.
Είναι η ζωή μου.
Όχι.
Κλόντια;
-Τι κάνεις; -Τίποτα. Ανοιξιάτικη καθαριότητα.
Φθινοπωρινή καθαριότητα. Ναι.
-Γιατί; -Επειδή. Θέλω να πω, εγώ απλώς...
Έχω πάρα πολλά πράγματα. Κανένας δεν χρειάζεται τόσα πολλά,
οπότε ξεφορτώνομαι τα περισσότερα
και ψάχνω γι' αυτά τα λίγα πράγματα που πρέπει να έχω για να επιβιώσω.
Γύρισα σπίτι, πήγα στην κουζίνα.
-Πήρα ένα ποτήρι, πήγα στο ψυγείο. -Κλόντια.
Τι κάνεις;
Προσπαθώ να θυμηθώ όλα όσα έκανα σήμερα.
Είναι μια σχολική εργασία
για τη μνήμη.
Κλόντια.
Τι κάνεις;
-Τίποτα. -Τότε σταμάτα το.
Πρέπει να μπω και με ενοχλείς.
Σε ενοχλώ;
Σωστά. Φυσικά και το κάνω. Είναι πραγματικά ενοχλητικό,
αλλά θα το ξεπεράσεις, σωστά;
Είσαι τέτοιος τύπος ανθρώπου, έτσι;
Δεν είσαι ο τύπος που κρατά κακία, σωστά;
Σωστά;
Τι είναι αυτό;
Σκέφτηκα να σου δώσω να φας γαλοπούλα με κάποιον τρόπο.
Ωραίο φαίνεται.
Τσάρλι, να σου πω τι σκεφτόμουν.
Μου ανήκει το μέρος,
οπότε γιατί να πρέπει να δουλέψω την εορταστική βάρδια;
Οπότε θα πάρω ρεπό αύριο και τι θα έλεγες
να έρθεις με τα παιδιά το απόγευμα,
να δούμε τον αγώνα, να βάλω λίγο φαγητό στον...
-Σου είπα... -Δεν θα το πούμε "Ευχαριστίες".
Θα έρθετε απλώς εσείς
στο σπίτι μου για γεύμα.
Κάτι απλό. Χάρτινα πιάτα.
-Τζο, δεν το νομίζω. -Έλα. Πρέπει να φάτε.
Θα φάμε.
Είχαμε κι άλλες προσκλήσεις.
Ο Ρος, ο Γουίλ ο φίλος του Μπέι. Απλώς δεν έχουμε όρεξη.
Τσάρλι, θα υπάρξουν κι άλλες γιορτές χωρίς εκείνους.
Θα τις παραλείψετε κι εκείνες;
Απλώς θέλουμε να περάσουμε αυτή, εντάξει;
Είναι πιο εύκολο έτσι, για όλους.
Ξέρω ότι ο τύπος σάς αναστάτωσε
με θέματα που κανείς δεν θέλει να αντιμετωπίσει,
μα φτιάξτε ένα γεύμα, καθίστε στο τραπέζι ως οικογένεια.
Είναι σαν να λέτε, "η ζωή συνεχίζεται".
Το λέμε κάθε μέρα, Τζο,
χωρίς τη γαλοπούλα.
Γεια.
Λυπάμαι. Δεν ξέρω...
Είμαι η Άνι...
Άλκοτ; Η κόρη του Γουόλτερ Άλκοτ.
Μάλιστα.
Σας έφερα αυτή την πίτα.
Θέλαμε να στείλουμε κάτι και τότε,
μα οι δικηγόροι είπαν...
Αισθάνομαι χαζή τώρα,
λες και σημαίνει κάτι,
αλλά σκέφτηκα πως έπρεπε να φέρω κάτι.
Μάλλον πρέπει να το πάρεις πίσω.
Δεν ξέρω πραγματικά τι να πω.
Να φύγω;
Ίσως. Δεν ξέρω.
Λυπάμαι.
Ήξερα ότι δεν θα βλέπατε τον πατέρα μου, οπότε έπρεπε να έρθω.
Ήθελα να δω πώς ζείτε.
Είχα αυτές τις φρικτές εικόνες στο μυαλό μου
για το πώς θα ήταν για εσάς.
Όμορφο σπίτι.
Έχεις ένα μωρό αδελφό;
Ναι. Τον Όουεν. Είναι σχεδόν ενός.
Ωραία. Εσύ πηγαίνεις Λύκειο;
-Στο Γκραντ. -Στο Έρμπαν. Είμαι τελειόφοιτη.
Άντε να διαλέξεις σχολή. Εσύ;
Β' Λυκείου.
Η μαμά μου θέλει να μείνω εδώ, μα εγώ θέλω να φύγω.
Οι γονείς μου είναι χωρισμένοι. Ζούσα με τη μαμά τόσο καιρό.
Γιατί μου τα λες;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω...
Συγγνώμη.
Όταν ο μπαμπάς μου ήταν φυλακή, ήταν σχεδόν πιο εύκολα.
Ξέρεις, ακούγεται χαζό, αλλά τώρα που επέστρεψε, εγώ...
Βλέπω όλα όσα έχω και αισθάνομαι
ότι πρέπει να τιμωρηθώ ή να συγχωρηθώ ή κάτι τέτοιο.
Γιατί; Δεν το νομίζω.
Δεν είναι κακός άνθρωπος.
Θέλω να το ξέρεις αυτό.
Είναι απλώς ένας άνθρωπος.
Είναι κάπως ήσυχος κι ευγενικός.
Πουλάει βιβλία.
Δεν έπρεπε να είχα έρθει.
Δεν με πειράζει.
Το εννοείς;
Ναι. Θα έχουμε και κοινούς γνωστούς.
Έχω φίλους στο Έρμπαν.
Μπέιλι Σάλιντζερ.
Θεέ μου, τι ταραχή.
Έχω κάνει αυτή τη συζήτηση τόσες φορές στο κεφάλι μου.
Επί τόσους μήνες.
Αλήθεια; Το έβλεπες σαν συζήτηση;
Λέω εγώ κάτι, λες εσύ κάτι.
Έτσι, ναι.
Απλώς από περιέργεια, τι λέω εγώ;
"Δεν πειράζει; Σε συγχωρώ;".
Πώς τελειώνει; Δίνουμε τα χέρια ή αγκαλιαζόμαστε;
Είσαι θυμωμένος.
Θυμωμένος; Θεέ μου.
Όχι, εννοώ ότι καταλαβαίνω.
Δεν νομίζω ότι μπορείς.
Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μπορούσες να καταλάβεις.
Δεν θέλεις να ακούσεις όσα έχω να πω.
Σίγουρα δεν θέλω.
Εντάξει, τότε.
Θέλω να μάθω τι ξέρεις για τους γονείς μου.
Λοιπόν, ξέρω τα ονόματά τους.
Ξέρω πως η μητέρα σου ήταν 45
και ο πατέρας σου 48.
Σαράντα εφτά. Πέρα από αυτά.
Είχε εστιατόριο.
Εκείνη ήταν μουσικός, βιολίστρια.
Εννοώ τα σημαντικά πράγματα.
Είχε μακριά μαλλιά μέχρι τη μέση. Το ήξερες;
Όμορφα σκούρα μαλλιά. Ο μπαμπάς τα ήθελε μακριά.
Ήταν παντρεμένοι 26 χρόνια τον προηγούμενο Ιανουάριο
κι ο μπαμπάς ακόμα γυρνούσε σπίτι το απόγευμα
και ισχυριζόταν πως είχε πονοκέφαλο
και με τη μαμά πήγαιναν πάνω και όλοι ξέραμε τι έκαναν.
Αγαπούσε ο ένας τον άλλον. Ήταν ερωτευμένοι.
Η αδελφή μου με ρωτάει και δεν μπορώ να απαντήσω
επειδή δεν ξέρω, όπως γιατί δεν φορούσε ρολόι;
Ή ποιο τραγούδι μάς τραγουδούσε εκείνη
όταν ήμασταν μικροί, όταν είχαμε πυρετό;
Κι ο Όουεν... Θεέ μου, δεν θα ξέρει για να ρωτήσει.
Γι' αυτόν θα είναι μια φωτογραφία στο πιάνο
και ιστορίες
που καθένας θα θυμάται αλλιώς.
Θα περπατήσει σύντομα ο αδελφός μου.
Σε κάνα δυο εβδομάδες,
και δεν θα το δουν εξαιτίας σου.
Επειδή ήπιες μερικά ποτά και μπήκες στο αυτοκίνητό σου,
πέρασες τη διασταύρωση και τους σκότωσες.
Τι μπορώ να κάνω; Τι θέλεις να κάνω;
Θέλω να πατήσεις το φρένο και να σταματήσεις στο φανάρι!
Κι εγώ αυτό θέλω.
Αλλά δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να το πάρω πίσω.
Οπότε πρέπει
να βρω έναν τρόπο να προχωρήσω.
Δεν θέλω να το ξεπεράσεις. Εγώ δεν μπορώ. Εσύ γιατί να μπορέσεις;
Βλέπεις, θέλω να σε βλάψω.
Θέλω να σου πάρω κάτι, κάτι που είναι τόσο πολύ κομμάτι σου
που να μην ξέρεις ποιος είσαι χωρίς αυτό
και να περάσεις τη ζωή σου
ξέροντας πως αυτό έκανες σε εμάς.
Και να μην το ξεχάσεις ποτέ.
Για περίμενε.
Τι σημαίνει, πέρασε;
Τίποτα. Ήθελε να δει ποιοι είμαστε.
Είναι καλή. Πάει στο Έρμπαν.
Κουβεντούλα πιάσατε;
-Τι πρόβλημα έχεις; -Της είπες να ξανάρθει;
-Δεν την θέλω. -Μπέιλι...
Δεν θέλω να της μιλάς.
Εσύ θα μου πεις σε ποιον να μιλάω;
Ξέρεις γιατί; Θα σου πω.
Έχω δικαίωμα να μη θέλω την οικογένειά του εδώ.
Ποιον νοιάζεσαι, Τζούλια;
Τα ακούς αυτά, Τσάρλι;
Δεν με νοιάζει. Δεν θέλω να τη δω.
Και οι δυο σας.
Εμείς χάσαμε τους γονείς μας.
Γιατί να την κάνω να αισθανθεί καλύτερα;
Θα γιορτάσουν τις Ευχαριστίες απόψε.
Τι σου συμβαίνει;
Δεν μπορείς να βοηθήσεις;
-Τι θες να κάνω; -Αυτό έχεις μόνο να πεις;
Δεν σε ενοχλεί τι συμβαίνει;
Δεν σε νοιάζει;
Πώς μπορείς να μη λες τίποτα;
Απλώς... Απλώς σταμάτα, εντάξει;
Πήγαινε πιάσε.
Εμπρός, Θάρμπερ.
Το έχω δει στην τηλεόραση.
Τώρα ξέρεις πώς μυρίζει.
Πήγαινε βρες το.
Θάρμπερ...
Σε παρακαλώ.
Θάρμπερ, σε παρακαλώ!
Έλα. Άρχισε να μυρίζεις.
Γίνε πραγματικά καλό σκυλί μια φορά.
Άκου, Θάρμπερ,
δεν λέω, σε αγαπάω,
αλλά τελευταία, ήσουν μια πολύ μεγάλη απογοήτευση.
Δεν είσαι και σπουδαίο κατοικίδιο
και θα βοηθούσε πολύ
στο να σε εκτιμήσω
αν απλώς με βοηθούσες.
Λιγουλάκι;
Μπέιλι.
Θεέ μου.
Τι γυρεύεις εδώ;
Δεν ξέρω. Ήρθα να σε δω.
Είναι κακή στιγμή.
Απλώς... Έχουμε καθίσει για δείπνο.
Για τις Ευχαριστίες.
Η μαμά θα συμφωνούσε...
Όχι, δεν πειράζει. Γύρνα πίσω.
Τα λέμε.
Είσαι εντάξει;
Δεν θα το έλεγα.
Γλυκιά μου, καθίσαμε.
Αρχίστε χωρίς εμένα, εντάξει;
Επιστρέφω αμέσως.
Θέλεις να καθίσουμε;
Πες μου, Μπέιλι, συνέβη κάτι φοβερό;
Με τρομάζεις.
Όχι, δεν είναι τίποτα τέτοιο.
Ο τύπος, ο μεθυσμένος, που χτύπησε τους γονείς μου
βγήκε από τη φυλακή.
Πολύ γρήγορο ήταν.
Ναι.
Και το θέμα είναι πως δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
Ήμουν αρκετά καλά πριν από αυτό...
-Το ξέρω ότι ήσουν. -Μα τώρα είμαι τόσο νευριασμένος.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα παρά να είμαι θυμωμένος.
Θέλει να τον συγχωρήσω κι εγώ τον μισώ.
Τον μισώ και καταστρέφει τα πάντα.
Εγώ απλώς...
Δεν μπορώ καν να σκεφτώ τους γονείς μου πλέον.
Θέλω να μπορώ να τους σκέφτομαι ξανά
και να μην πονάω.
Τι μπορώ να κάνω;
Ήθελα να μιλήσω σε κάποιον
και συνειδητοποίησα
πως το άτομο στο οποίο ήθελα να μιλήσω το είχα απομακρύνει.
Και δεν ξέρω τι σκεφτόμουν.
Δεν ξέρω γιατί έδωσα σημασία στα χαζά πράγματα
και λυπάμαι.
Δεν ξέρω γιατί χωρίσαμε, Κέιτ.
Πραγματικά δεν ξέρω. Εγώ...
Απλώς σε χρειάζομαι. Σε έχω ανάγκη.
Αν κόψεις το κεφάλι γαλοπούλας,
εκείνη τρέχει τριγύρω για πολύ ακόμα.
Ακόμα και για μέρες.
Τι είναι αυτό;
-Το δοκίμασες; -Η κρούστα είναι λίγο αηδία.
Θέλεις ένα σάντουιτς;
Όχι. Ευχαριστώ.
Είναι σημαντικό να φας κάτι.
Η πείνα επιβαρύνει την οξυθυμία.
Επηρεάζει την κρίση.
Σε κάνει να αντιδράς υπερβολικά.
Σίγουρα δεν θέλεις ένα σάντουιτς;
Δεν πεινάω, Κλοντ, εντάξει;
-Πώς είναι; -Του μπαμπά ήταν καλύτερα.
Ο αγώνας
είναι μία προσφορά των ελαστικών Φέιμπερ
που σας εύχονται χαρούμενες Ευχαριστίες.
Και ζητήθηκε τάιμ-άουτ.
Επιστρέφω.
Για πού το έβαλες;
Ναι;
Τζούλια.
Αυτή είναι...
Ξέρω, γλυκιά μου. Ξέρω ποια είναι.
Ξέρω πως πιστεύεις ότι εννέα μήνες δεν είναι αρκετός χρόνος.
Και δεν είναι.
Το ξέρω.
Ακόμα και τόσο που έμεινα στη φυλακή δεν μου φάνηκε αρκετή τιμωρία.
Σκέφτομαι όλα τα πράγματα τα οποία δεν θα έπρεπε να έχω
για να σας αποζημιώσω.
Μα δεν υπάρχει αποζημίωση, σωστά;
Όχι, δεν υπάρχει.
Ξέρω ότι λυπάστε
και ξέρω πως εύχεστε να μην είχε συμβεί.
Και ξέρω ότι υποφέρετε, το βλέπω.
Αλλά αυτό δεν με βοηθάει.
Δεν το κάνει καλύτερο, Άνι. Αλήθεια δεν το κάνει.
Τι μπορώ να κάνω;
Δεν υπάρχει τίποτα.
Αλλά ξέρω τι θέλετε από εμένα.
Θέλετε να σας συγχωρήσω.
Ναι.
Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω.
Δεν αλλάξατε μόνο τη δική μου ζωή
και δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα να μιλήσω για τους άλλους.
Και τι σημαίνει, τέλος πάντων, "σας συγχωρώ";
Θα αλλάξει κάτι;
Ή σημαίνει ότι θα πάψω να είμαι θυμωμένη μαζί σας;
Θα σταματήσω να σας μισώ;
Επειδή το θέλω πάρα πολύ.
Όσο κι εσείς ο ίδιος.
Θα προσπαθήσω.
Θα το προσπαθήσω.
Το μόνο που μπορώ να κάνω...
Το μόνο που μπορώ να κάνω για εσάς
είναι να σας πω ότι εμείς θα είμαστε εντάξει.
Επειδή είμαστε οι πέντε μας.
Δεν ξέρω πώς το ξέρω. Απλώς το ξέρω.
Θα είμαστε εντάξει.
Και ίσως, αν το γνωρίζετε αυτό,
να είστε κι εσείς καλά.
Τι συμβαίνει στην κουζίνα; Από πότε είσαι η Τζούλια Τσάιλντ;
Σκέφτηκα να μας φτιάξω αργοπορημένες Ευχαριστίες.
Το σκέφτηκες; Αλήθεια;
Τι απέγινε αυτό που αποφασίσαμε;
Τσάρλι, νομίζω ότι κάναμε λάθος.
Εγώ δεν το νομίζω.
Δείχνει σεβασμό να μη γιορτάσουμε
σαν να μη συνέβη τίποτα.
Έλα τώρα.
Λες και δεν καθόμαστε στο τραπέζι και γελάμε.
Λες και ποτέ δεν χαμογελάμε.
Δεν λέμε ότι ξεχνάμε
ή ότι όλα είναι καλά.
Κάνουμε απλώς αυτό που πρέπει να κάνουμε.
Δεν θα έχουμε ό,τι είχαμε τις τελευταίες Ευχαριστίες
και 20 χρόνια να περιμένουμε.
Θέλω να κάνω ένα βήμα, Τσάρλι. Σε παρακαλώ;
Πήγα να τον δω χθες.
Για τ' όνομα του Θεού, Τζουλ.
-Πρέπει να πας κι εσύ. -Ξέχνα το.
Κάτι δεν πάει καλά μαζί σου.
Τις τελευταίες μέρες είναι σαν να εξαφανίστηκες
και προσπαθώ να καταλάβω τον λόγο.
-Γιατί; -Δεν σταματάς;
Όχι. Πήγαινε να τον δεις, Τσάρλι. Θα βοηθήσει.
-Ναι, εκείνον. -Όχι, εμάς.
Σ' το λέω ότι είναι δύσκολο,
αλλά δεν είναι ό,τι πιο δύσκολο να πεις, "σε συγχωρώ".
Ναι, είναι.
Όχι. Αυτό που περνάς είναι πολύ πιο δύσκολο.
Σε παρακαλώ, Τσάρλι;
Είναι σαν να μιλάς για εφιάλτη
ή να ψάχνεις το κρεβάτι για τέρατα. Τα κάνει να εξαφανίζονται.
Λέγοντας, "δεν σε μισώ", εξαφανίζεται.
Δεν ξέρω.
Τσάρλι...
Δεν ξέρω.
Ο πατέρας μου είχε σχέση.
Τι; Πρόσφατα;
Πριν κάνα δύο χρόνια,
όταν οι γονείς μου ήταν ακόμα μαζί.
Πλάκα κάνεις.
Με τη μητριά σου;
Με κάποια άλλη απ' το γραφείο του.
Δεν ξέρω καν το όνομά της.
Η μαμά τούς έπιασε επ' αυτοφώρω.
Θεέ μου.
Ναι, σκέφτομαι πολύ πώς θα ένιωσε.
Να ανοίγεις την πόρτα και ολόκληρη η ζωή σου να αλλάζει σε μια στιγμή.
Ξέρω ότι ξέρεις.
Γνώρισε την Πατρίσια περίπου τρεις μήνες αφού χώρισαν.
Τη διέλυσε τη μαμά.
Δεν ήθελε να έχει ζωή αυτός,
αν δεν μπορούσε κι εκείνη.
Έγινε ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος.
Ένας άσχημος, θυμωμένος άνθρωπος.
Καθυστερούσε όσο μπορούσε το διαζύγιο για να τον πικάρει.
Τον ανέφερε πάντα ως το "κάθαρμα".
Στην Εκκλησία έπαιξε το Τζαγκ της Πάτι Σμιθ.
Η μαμά σου; Αλήθεια;
Δεν ξέρω τι συνέβη, αλλά μια μέρα το άφησε.
Προχώρησε.
Θα σκέφτηκε πως η ζωή της θα περιστρεφόταν
εντελώς γύρω από εκείνον ή θα ασχολιόταν με τον εαυτό της.
Τέλος πάντων, κατέβηκε κάτω,
κάθισε στο τραπέζι της κουζίνας με καφέ,
και είπε μόνο, "εντάξει, αρκετά".
Και εσύ;
Εννοείς αν τον μίσησα;
Ναι. Σίγουρα, για λίγο,
αλλά ήθελε πολλή ενέργεια όλο αυτό.
Είναι όλα πολύπλοκα, Μπέιλι.
Η μαμά μου κι ο μπαμπάς, ο μπαμπάς μου κι εγώ,
ακόμα κι εγώ κι εσύ.
Προσπαθείς να τα απλοποιείς
και καταλήγεις
στο ότι οι άνθρωποι κάνουν λάθη, απαίσια λάθη,
συνέχεια, κάθε μέρα.
Και πρέπει να ζεις μ' αυτό,
επειδή ποια εναλλακτική έχεις;
Το θέμα με τους δικούς μου
ξέρω ότι δεν είναι το ίδιο.
Ούτε καν το πλησιάζει.
Μα ακόμα κι έτσι...
Θέλεις να με βοηθήσεις, να ξεφλουδίσεις πορτοκάλια;
Σίγουρα. Ωστόσο, πρέπει να σου μιλήσω πρώτα για κάτι.
Μπορείς να αφήσεις κάτω το μαχαίρι;
Έκανα κάτι που πραγματικά δεν θα σου αρέσει.
Ναι;
Γιατί δεν το αφήνουμε εκεί;
Πού είναι τα πορτοκάλια;
Κλόντια...
Το βραχιόλι που πήρε ο μπαμπάς στη μαμά,
εκείνο με τα μικρά ρουμπίνια και τέτοια;
Κάπως σαν να το πήρα.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να το βρω.
Κοίταξα παντού.
Προσπάθησα να το αντικαταστήσω, αλλά δεν ξέρω πώς
και δεν έχω τόσα λεφτά
και λυπάμαι επειδή ξέρω πως το λάτρευες...
-Πότε το έχασες; -Πριν από δύο ημέρες.
Θεέ μου! Θα χάθηκε για τα καλά πια!
Έπρεπε να πεις κάτι.
Και πάλι θα μου ούρλιαζες.
-Ψέματα. -Νευριάζεις πάντα μαζί μου.
-Πάντα παίρνεις τα πράγματά μου. -Και; Είναι τόσο σημαντικό;
Θέλω να είμαι σαν εσένα.
Δεν ξέρω γιατί,
επειδή ό,τι κάνω σε τσαντίζει και δεν με συγχωρείς ποτέ.
Δεν ξεχνάς ποτέ το παραμικρό.
Είσαι θυμωμένη επειδή πριν από εφτά μήνες
ξέχασα να σου πω για τον τύπο που τηλεφώνησε.
Πώς τον λέγανε;
-Στίβεν Πόμπερ. -Ορίστε.
Συγγνώμη που είμαι πάντα τσαντισμένη μαζί σου, εντάξει;
Πώς βρήκες τον συνδυασμό του κουτιού;
Δεν τον βρήκα. Τον άφησες στο κουτί πάνω στο ντουλάπι σου.
Δεν τον άφησα.
Όχι, δεν σε εμπιστεύομαι τόσο.
Τι πήρες, Κλοντ;
Το βραχιόλι με τα μικρά κόκκινα και μοβ πετράδια.
Με το ασημένιο κούμπωμα;
Είναι μια παλιατζούρα. Το πήρα
όταν έπαιζα την τσιγγάνα.
Παλιατζούρα;
Πέρασα δύο μέρες στην κόλαση επειδή έχασα ένα τίποτα;
Πολύ αστείο.
ΑΝΟΙΚΤΟ
ΚΛΕΙΣΤΟ
Δεν έχω καμία ιστορία.
Δείπνησα ένα Σάββατο
με φίλους. Ένα παρατεταμένο δείπνο.
Και ήπια πάρα πολύ κρασί.
Αυτό.
Αυτά έκανα.
Ήπια πολύ κρασί στο δείπνο.
Και γύρω στις 8 μ.μ. πήρα το αυτοκίνητό μου να πάω σπίτι.
Ήταν μια εντελώς ασήμαντη ημέρα.
Ο κόσμος κάνει λάθη συνέχεια και τίποτα δεν συμβαίνει.
Φαντάσου ένα εκατομμύριο ασήμαντα ξεχωριστά γεγονότα
να συμπίπτουν.
Γιατί δεν είχε κίνηση;
Γιατί δεν με σταμάτησε η αστυνομία;
Γιατί ήμουν στη διασταύρωση Καλιφόρνια και Βαν Νες ακριβώς στις 8:22;
Γιατί έπρεπε να είναι κόκκινο;
Γιατί δύο γονείς πέντε παιδιών
οδηγούσαν στην αντίθετη κατεύθυνση;
Εξαιτίας μου.
Πώς;
Είχαν εισιτήρια για ένα κονσέρτο
στο Σίμφονι Χολ.
Φαντάζομαι ότι η κυρία Κέλερ είχε ρεπό,
δεν θυμάμαι.
Υποσχέθηκα να φυλάξω τα παιδιά.
Μα ήμουν μ' εκείνο το κορίτσι, εκείνη τη γυναίκα
και ήμασταν στο διαμέρισμά της
και έχασα την αίσθηση του χρόνου.
Δεν θυμάμαι πότε έφτασα τελικά, αλλά...
Ήταν τόσο νευριασμένος μαζί μου.
Το θέμα είναι πως το κονσέρτο άρχιζε στις 8 μ.μ.
Θα καθόντουσαν...
Θα καθόντουσαν στις θέσεις τους στις 8μ.μ.
Ένα ραντεβού.
Ένα ηλίθιο ραντεβού.
Ποιος νοιαζόταν; Μπορούσα να είμαι σπίτι τόσο εύκολα.
Ξέρεις τι μου είπε;
"Την επόμενη φορά έλα".
"Την επόμενη φορά".
Και η μαμά...
Μου έδωσε τον Όουεν.
Μου τον έδωσε και...
Μετά απομακρύνθηκαν.
Τι έκανα;
Πώς απαλλάσσομαι από αυτό;
Τσάρλι, άκουσέ με.
Εγώ φταίω. Εγώ το έκανα.
Εγώ πρέπει να συγχωρεθώ, αλλά δεν είναι εδώ!
Σταμάτα. Εγώ φταίω.
Εγώ φταίω!
Τσάρλι. Εγώ φταίω.
Άκουσέ με.
Άσε με να κάνω ένα καλό σε όλα αυτά
και να σου πω την αλήθεια.
Εσύ είσαι ο ήρωας σ' αυτή την ιστορία.
Λοιπόν;
Θέλει αλάτι.
Και λίγο ακόμα πιπέρι.
Αλλά γενικά...
-Έξοχος. -Αλήθεια; Το πιστεύεις;
Απολύτως.
Διπλασίασα το σκόρδο και έβαλα επιπλέον ζωμό.
-Για να μη στεγνώσει. -Του μπαμπά ήταν στεγνός.
Καρύκευσέ τον.
Τι είναι όλα αυτά;
Σαν τι σου μοιάζει;
Ευχαριστίες;
Μαγείρεψες;
Πολλά τα έστειλε ο Τζο.
Εγώ έκανα γέμιση, γλυκοπατάτες και μηλόπιτα.
Κι εγώ βοήθησα.
Κι η Κλοντ βοήθησε.
Μήπως ξεστρατίσαμε λιγάκι; Οι Ευχαριστίες ήταν...
Χθες; Και τι έγινε;
Τι σημασία έχει, σωστά;
Σωστά;
Καμία εντελώς διαφορά.
Στον φούρνο.
Στρώσε τραπέζι.
Σίγουρα.
Γεια σου, φίλε.
Πού ήσουν; Φαίνεσαι χάλια.
Έξω.
Χαίρομαι.
-Η Τζούλια ετοίμασε Ευχαριστίες. -Το βλέπω.
Για μισό λεπτό.
Τις γιορτές τρώμε στην τραπεζαρία.
Ορίστε.
Φαίνεται τέλειο, Τζουλ.
-Φαίνεται πολύ καλή. -Θέλεις ψωμί;
-Θέλεις γέμιση, Κλοντ; -Λιγουλάκι.
-Τέλειες πατάτες. -Είναι αρκετό;
Ναι.
Χορτάριασε αρκετά πέρα στη γιαγιά και στον παππού.
Θα πω κάτι στον φύλακα.
Κι εδώ. Θεέ μου.
Δεν νομίζω ότι είναι χορτάρια, Μπέι.
Είναι λεβάντα. Ας την αφήσουμε.
Γιατί κάποιες από τις ταφόπετρες έχουν πέτρες πάνω τους;
Κάποιοι θέλουν να αφήνουν κάτι πίσω,
σαν να δείχνουν πως πέρασαν από εκεί.
Καραμέλες;
Σίγουρα.
-Γιατί όχι; -Καλή ιδέα.
Ξέρεις κάτι, Κλοντ;
-Δικό σου. -Τι;
Δεν είναι δίκαιο.
Υποτιτλισμός: Στέλιος Ψάλτης